Το άρθρο του Πάρη Τσελεπίδη στο monobala.gr
Πολύ καλημέρα σας και καλό σας μήνα από το Αγρίνιο. Θα ήθελα την πρώτη μέρα του Φλεβάρη να τοποθετηθώ στην πιο δύσκολη φάση που βρίσκεται ο Παναιτωλικός στη τρέχουσα αγωνιστική περίοδο 2025-2026.
Σε μία χρονιά, όπου σ’ ένα μήνα και μία μέρα θα συμπληρώσει τα 100 του χρόνια και συγκεκριμένα στις 2 Μαρτίου 2026.
Και παίρνω αυτή την πρωτοβουλία παρά το γεγονός ότι δεν είμαι από το Αγρίνιο, αλλά από την Θεσσαλονίκη, ωστόσο τα τελευταία 4,5 χρόνια αφουγκράζομαι το τι εστί Παναιτωλικός.
Και το πιο σημαντικό είναι λόγω της σχεδόν κάθε αγωνιστικής παρουσίας μου δίπλα στον πάγκο της ομάδας να έρχομαι από την πρώτη μέρα ολοένα και πιο κοντά στην καθημερινότητά της.
Ναι, ο Παναιτωλικός είναι σίγουρα σε μία ιδιαίτερη γι’ αυτόν χρονιά. Αυτή της συμπλήρωσης του ενός αιώνα ζωής του. Κανείς όμως το καλοκαίρι δεν είχε υπογράψει μαζί του ότι θα πάρει το φετινό πρωτάθλημα Ελλάδος ή το Κύπελλο ή ακόμη και ότι σε αυτόν τον θεσμό θα έφθανε μέχρι το τελικό του. Κανείς.
Επίσης κανείς στα εσωτερικά του οργανισμού δεν περίμενε πως η ομάδα σε αυτό το χρονικό σημείο της χρονιάς θα έκανε εφτά συνεχόμενες ήττες. Τις έξι για την Stoiximan Super League και μία για το Κύπελλο Ελλάδος Betsson.
Σε ένα διάστημα μάλιστα όπου η ομάδα του Παναιτωλικού έχει βάλει μόλις ένα γκολ και αυτό με τον Μπένι Ενκολόλο, που είχε μειώσει στο τελικό 3-1 της εντός έδρας ήττας από τον Λεβαδειακό.
Ακόμη κανείς και πρώτος από όλους ο Γιάννης Αναστασίου δεν γνώριζε όταν αναλάμβανε μετά την 6η αγωνιστική και το βαρύ 6-0 της ήττας από τον Λεβαδειακό, αντί του Γιάννη Πετράκη, ότι θα είχε να αντιμετωπίσει τόσες δυσκολίες.
Δυσκολίες, που προέκυπταν από τραυματισμούς με πιο σημαντικό όπως αποδείχτηκε αυτόν του Χόρχε Αγκίρε που παραμένει ακόμη και τώρα άγνωστο το πότε θα επιστρέψει ή ότι ο Κόστα Άλεξιτς θα έχανε τέτοιες ευκαιρίες σε καίρια σημεία των παιχνιδιών σε αυτό το διάστημα με αποτέλεσμα να μην πετύχει ούτε ένα γκολ.
Όπως και των Μιγκέλ Λουίς και Νίκολα Στάγιτς που θα χάσουν το υπόλοιπο της φετινής χρονιάς. Κάτι που ισχύει από πολύ νωρίς και με τους Χρήστο Εσκετζή και Δαυίδ Γαλιάτσο που υπέστησαν ρήξη χιαστών, ενώ υπήρξαν και δύο σημαντικές απώλειες.
Του Λούκας Τσάβες μετά το διετή δανεισμό του από την Αρχεντίνος Τζούνιορς με αποτέλεσμα ν’ αλλάξει όλο το τρόπο παιχνιδιού της ομάδας του Αναστασίου αλλά και του Σωτήρη Κοντούρη. Και οι δύο πήγαν στον Παναθηναϊκό, ενώ προ τριημέρου ο Μπένι Ενκολόλο πήρε μεταγραφή σε ομάδα της Κίνας.
Όπως είναι επόμενο ο Αναστασίου κάθε εβδομάδα είχε να αντιμετωπίσει προβλήματα με κάποια από αυτά να έβλεπε να έρχονται. Ειδικότερα τη τελευταία για το παιχνίδι με τον Άρη δεν μπορούσε να υπολογίζει το σίγουρα απόντα Αγκίρε, τον Ενκολόλο που αποχώρησε και τον Άλεξιτς που ήταν τραυματίας από το Παγκρήτιο με πρόβλημα στον τετρακέφαλο και στην τιμωρημένη τριάδα. Αυτή των Χρήστου Σιέλη, Γιάννη Σατσιά και Ντιέγκο Εστεμπάν.
Αυτό σημαίνει πως στην επίθεση είχε μόνο τον νεαρό Ντέιβιντ Χότζα που αποβλήθηκε στο 25΄ για το μαρκάρισμα από πίσω στον Γκάμπριελ Μισεουί. Παρόλα αυτά το πάλεψε και δέχτηκε πάλι το γκολ από μία στημένη φάση και την κεφαλιά του Φαμπιάνο Λέισμαν, όπως είχε συμβεί μεταξύ άλλων κόντρα σε Ολυμπιακό με το γκολ του Αγιούμπ Ελ Κααμπί από κόρνερ και με τον ΟΦΗ από το εύστοχο χτύπημα πέναλτι του Έντι Σαλσέδο την περασμένη Κυριακή.
Κάπως έτσι ο Παναιτωλικός τη στιγμή αυτή και μετά από 19 αγώνες μπορεί να βρίσκεται στην 12η θέση της βαθμολογίας με 15 βαθμούς, αλλά δεν αποκλείεται να… πέσει και στην προτελευταία, αν ο Αστέρας AKTOR – που έχει 13 και παίζει εκτός με τον Λεβαδειακό και έχει να υποδεχτεί την Τετάρτη σε εξ αναβολής παιχνίδι τον Ολυμπιακό στη Τρίπολη – πάρει τρεις βαθμούς.
Ωστόσο αν ρωτήσεις τη στιγμή αυτή κάποιον φίλαθλο της ομάδας της Αρκαδίας δεν θα σου πει ότι «πέσαμε» ή ακόμη και του Ατρόμητου που είναι στην 11η θέση με 17 βαθμούς.
Αντίθετα κάτι τέτοιο το ακούς ξεκάθαρα από χθες το βράδυ στην πόλη του Αγρινίου. Αυτό είναι και το μεγάλο μου γιατί; Κι όλα αυτά τη στιγμή που υπάρχουν μπροστά εφτά παιχνίδια ακόμη για τη λήξη της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος και άλλα δέκα στα playouts για τις θέσεις 9-14 ή ακόμη και έξι στην περίπτωση της υπέρβασης μέσω της παρουσίας στα playoffs των θέσεων 5-8.
Γιατί λοιπόν δεν υπάρχει πίστη στους φίλους του Παναιτωλικού ότι μπορεί να ανατρέψει την εικόνα που έχει δημιουργήσει στα εφτά τελευταία του παιχνίδια όπου έχει γνωρίσει ισάριθμες ήττες με τις έξι να είναι για το πρωτάθλημα;
Εγώ δεν πρόκειται να γυρίσω τη στιγμή αυτή τον χρόνο πίσω. Εγώ θα πω πως απλώς δύο πράγματα.
Το ένα έχει να κάνει πως ο Παναιτωλικός δεν υποβιβάστηκε ούτε την αγωνιστική περίοδο 2020-2021 όταν σώθηκε μέσα από το διπλό παιχνίδι του με τη Skoda Ξάνθη, ούτε και την προπέρσινη 2023-2024 όταν μετά την εντός έδρας ήττα με 1-0 από τον Βόλο για την 3η αγωνιστική των playouts τα πράγματα ήταν πραγματικά πολύ δύσκολα. Έκανε, όμως, το 4 στα 4 και παρέμεινε δικαίως στην κατηγορία.
Και το δεύτερο ότι η διοίκηση της ΠΑΕ έδειξε αντανακλαστικά στο τέλος του Ιανουαρίου και ενίσχυσε την ομάδα για το υπόλοιπο της φετινής χρονιάς με τον ισχυρό άνδρα της, Φώτη Κωστούλα, να στηρίζει ξεκάθαρα την όλη προσπάθεια και τον Αναστασίου.
Για αυτό και η επόμενη μέρα της ήττας από τον Άρη είναι ξεκάθαρο πως: Με απόλυτη συσπείρωση της ομάδας και των φιλάθλων της, με το κλάμα του Χότζα μετά την αποβολή του να αποτελεί το έναυσμα για ένα καλύτερο αύριο στο υπόλοιπο της εφετινής πορείας και να γίνει απόλυτα κατανοητό πως ο Παναιτωλικός είναι το κάτι διαφορετικό στην καθημερινότητα της πόλης του Αγρινίου.
Τόσο απλά και θα πρέπει να γίνει επιτέλους κατανοητό.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου